علی احمدی
منبع: ناسا، بی‌بی‌سی

دوشیزه یی از میان 36 هزار متقاضی برای این کار انتخاب شده است
دوشیزه "یی" از میان 36 هزار متقاضی برای این کار انتخاب شده است

نخستین فضانورد کره‌ی جنوبی یی سو یئون برای ماموریتی به ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌رود. خانم یی و دو فضانورد روسی  در ساعت 15:16 به وقت تهران از پایگاه بایکونور قزاقستان به فضا می‌روند.

این مهندس 29 ساله حدود 10 روز در فضا خواهد ماند و مجموعه‌ای از آزمایش‌های علمی را انجام خواهد داد.

بدین ترتیب کره‌ی جنوبی ششمین کشور آسیایی خواهد بود که فضانوردی را به فضا فرستاده است.

موسسه‌ی تحقیقات فضایی کره (کاری KARI) اعلام کرده که آخرین آمادگی‌ها بسیار خوب بوده‌اند.
رییس جمهوری کره اعلا کرده " یی در سلامت کامل به سر می‌برد و پیش‌بینی می‌شود که پرتاب موشک نیز بدون هیچ مشکلی انجام شود."
خانم یی از میان بیش از 36 هزار تقاضایی که برای این ماموریت فرستاده شده بود، انتخاب شد. ماموریتی که برای کره‌ی جنوبی حدود 20 میلیون دلار هزینه داشته است.

این فضانورد که ابتدا به عنوان فضانورد ذخیره انتخاب شده بود، پس از آن که مقامات روسی اعلام کردند که انتخاب نخست یعنی "کو سان" 31 ساله قوانین مرکز فضایی را شکسته است به عنوان نخستین کره‌ای به فضا خواهد رفت.

او در این سفر همراه با مهندس پرواز اولگ کونوننکو 43 ساله و سرگئی ولکوف 34 با فضاپیمای روسی سایوز به ایستگاه بین‌المللی خواهد رفت.
در کنفرانس خبری روز دوشنبه هنگامی که خبرنگاران از او پرسیدند که نخستین کاری که به ایستگاه فضایی رسید خواهد کرد، جیست؟ گفت: "خب فکر می‌کنم وقتی که به ایستگاه برسم قبل از هر چیز فریاد بزنم: وای"
او آرزو کرد که پروازش اتحاد بین دو کره را راحت‌تر کند. "امیدوارم روزی آن‌ها یکی شوند و مردم کره‌ی شمالی هم از پروازم خوشحال شوند."

خانم یی 31 فروردین و با خدمه‌ای که از ایستگاه بر می‌گردند، به زمین خواهد نشست.

  

علی احمدی

منبع: ناسا،‌ آزمایشگاه علمی مریخ، ویکی‌پدیا

تصور کنید که در اتوبان تهران کرج می‌رانید و برخلاف انتظار هیچ ماشینی هم در این بزرگراه شلوغ نیست! حالا تصور کنید که هیچ کدام از تابلوهای نشان دهنده‌ی سرعت‌های مجاز، پلیس راه و حتا دوربین‌های ثبت کننده‌ی سرعت هم در این اتوبان وجود نداشته باشد.
اگر شما هم همانند بیشتر رانندگان ایرانی باشید، احتمالا تمامی رکوردهای سرعت و صفر تا صد را خواهید شکست.

گودال ویکتوریا با رنگ‌هایی تقریبا واقعی. این عکس را مریخ‌نورد فرصت در  آبان سال 85 و در طول سه هفته‌ای که مشغول کاوش در آنجا بود گرفته است

گودال ویکتوریا با رنگ‌هایی تقریبا واقعی. این عکس را مریخ‌نورد فرصت در  آبان سال 85 و در طول سه هفته‌ای که مشغول کاوش در آنجا بود گرفته است

http://telescope.ir/images/articles/news_1387_1_19_1414_Chatr.jpg

چتر فرود در آزمایشگاه
اگرچه ممکن است تصورات بالا آرزوی دست نیافتنی بسیاری از مسافران این مسیر باشد، اما این شرایط تقریبا با وضعیتی که در سفرهای فضایی وجود دارد، یکی است. در فضا، نه پلیسی وجود دارد و نه هیچ تابلوی کاهش سرعت  و حتا عامل نگهدارنده‌ی آن.

با این وجود مشکلی که در سفرهای فضایی وجود دارد و بیشتر رانندگان به آن چندان فکر نمی‌کنند، توقف در جایی است که به آن مقصد می‌گوییم. و این برای مسافران فضایی مشکل مهمی به شمار می‌آید.

مریخ در طول تاریخ فضا، همواره یکی از مهمترین و جذاب‌ترین هدف‌های سفرهای فضایی بوده است. یکی از مشکلات جدی سفر به سیاره‌ی سرخ جو بسیار رقیق آن است. اگر در زمین می‌توان سرعت سقوط را با استفاده از چتر نجات تا اندازه‌ی بسیار زیادی کاهش داد و فرودی بسیار آرام را فراهم کرد، دلیل آن غلظت قابل ملاحظه‌ی جو آن است. با این وجود جو مریخ فشاری کمتر از 1 درصد فشار جو در سطح زمین دارد. پس هرچند که گرانش مریخ کمتر از زمین است، و این باعث افزایش ارتفاع جو آن تا 11 کیلومتر هم می‌شود (ارتفاع جو زمین تا 6 کیلومتر است) استفاده از چتر نجات در مریخ چندان هم ساده نیست.

به تازگی مهندسان سازمان فضایی امریکا ناسا دو نوع چتر فرود جدید را در طولانی‌ترین تونل باد جهان آزمایش کرده‌اند که ممکن است این مشکل را تا اندازه‌ی زیادی حل کند. این تونل که در مرکز تحقیقاتی Ames ناسا واقع شده، چترهایی را آزمایش کرده تا آزمایشگاه علمی مریخ را هنگامی که وارد جو رقیق مریخ می‌شود و سرعتی بیشتر از دو برابر سرعت صوت دارد، آرام بر سطح آن بنشاند. مریخ نوردی که در این فرود بر سیاره‌ی سرخ خواهد نشست به اندازه‌ی یک ماشین سواری است.

مریخ نورد در مکانی که با دقت بسیار زیادی تعیین شده با استفاده از مجموعه‌ای از ابزارهای پیشرفته موضوع بسیار مهمی را کاوش خواهد کرد: آیا محیط مریخ هیچگاه برای زندگی میکروبی مناسب بوده است؟ سوالی که ممکن است پاسخی بسیار هیجان‌انگیز برای زمینیان داشته باشد.

نمایی خیالی از آزمایشگاه علمی مریخ


نمایی خیالی از آزمایشگاه علمی مریخ


اما چترهای آزمایش شده، ابتدا به وسیله‌ای بسته شدند که امکان روشن شدن و فشار به چتر را داشتند. استوانه روشن شد و با سرعتی حدود 140 کیلومتر در تونل به پرواز درآمد.
از آن‌جا که این چترها با سرعت بسیار بیشتری نسبت به چترهای قدیمی‌تر باز می‌شوند، دیگر محدودیتی برای سرعت ورود به مریخ وجود نخواهد داشت.

در چهار آزمایش انجام شده، هر دو چتر با موفقیت زیاد ظاهر شدند. حالا مهندسان باید با دیدن فیلم‌های ویدیویی این آزمایش‌ها که با سرعت زیاد فیلم‌برداری شده‌اند و دیدن مسیر خروجی هوا در هر کدام از چترها، چتری را که به همراه ماموریت آزمایشگاه علمی مریخ، به سوی سیاره‌ی سرخ خواهد رفت، انتخاب کنند. ماموریتی که در پاییز 88 پرواز خواهد کرد.

گفتنی است ماموریت مریخ‌نورهای روح و فرصت که هنوز پس از گذشت چهار سال همچنان در مریخ مشغول کار هستند، توانست ثابت کند که در گذشته‌ی مریخ بدون تردید آب بر روی این سیاره جاری بوده است.

در همین زمینه:

- سایت ماموریت آزمایشگاه علمی مریخ